سال گذشته برنامه جشن رمضان در ماه مبارك رمضان از شبكه تهران روي آنتن رفت و مخاطبان زيادي داشت. مجري اين برنامه، سيدكاظم احمدزاده، متولد 12 آذر 1342 در تهران است. وي ليسانس روانشناسي دارد و با علوم حوزوي نيز آشناست. او از سال 1375 وارد صداوسيما شد و سالهاست برنامههاي مختلفي را در تلويزيون اجرا ميكند؛ از برنامههاي ديني و مذهبي گرفته تا جُنگهاي شاد. احمدزاده ميهمان زيرآلاچيق ما در اين شماره است.
**مجري برنامههاي ماه رمضان چه ويژگيهايي بايد داشته باشد تا با استقبال بيشتري از مخاطبان روبهرو شود؟
اجرا در اين برنامهها مهم است اما برنامههاي ماه رمضان بيشتر محصول يك طرح و باور است و هر چه اين طرح و باور قويتر باشد، كار بهتر جلو ميرود و مخاطبان خيلي بهتر با آن ارتباط برقرار ميكنند.
**طرح اوليه برنامههاي شما چگونه شكل ميگيرد؟
بنده همه كارهايي را كه تا به حال اجرا كردهام از باورم نشئت گرفتهاند و به قول معروف، حرفي كه از دل برآيد لاجرم بر دل نشيند.
**از برنامههاي تلويزيون در ماه رمضان راضي هستيد؟
بله، همه دوستان زحمت ميكشند و اميدوارم كه مردم راضي باشند اما بيشتر دوست دارم كه درباره برنامههاي خودم نظر بدهم.
**علت اينكه برنامههاي شما مخاطبان خوبي داشته چه بوده است؟
اين لطف خداوند بوده و به همين سبب خدا را شكر ميكنم.
**نوع ارتباط مخاطب با برنامههاي شما چگونه است؟
به دليل اينكه مخاطبان، دغدغههايشان را در برنامههاي ما ميبينند، به نظرم خيلي خوب با برنامههاي ما ارتباط ميگيرند و احساس رضايت ميكنند. وقتي كه مخاطب برنامهاي را ميبيند و احساس ميكند كه اين برنامه پاسخگوي نيازها و دغدغههايش نيست، طبيعتاً با آن ارتباط برقرار نميكند.
**كدام كار شما بيشتر گل كرد؟
كاري را كه در رمضان پارسال اجرا كردم خيلي دوست داشتم و خيلي برنامه خوبي بود. البته برنامه «دوستت دارم مادر» هم با توفيق همراه بود.
**اجراي موفق چه ويژگيهايي بايد داشته باشد؟
اجرا يعني زندگي و به تبع آن، اجراي موفق يعني زندگي موفق. شما وقتي برنامههاي آقاي عليخاني يا آقاي فردوسيپور را نگاه كنيد، سرشار از عشق است. بهعنوان مثال، آقاي فردوسيپور همه فكر و ذكرش مشغول كار و حرفهاش شدهاست و به نوعي، اجرا كردن ايشان يعني زندگي كردن و هنگامي كه مخاطب، برنامه را ميبيند بهخوبي با برنامه ارتباط برقرار ميكند.
**اولين سفر رسانهاي و تصويري به كربلا را شما گزارش كرديد. بازخورد اين اتفاق در زندگي شما چه بود؟
اولين بار بود كه از تلويزيون جمهوري اسلامي، تصاويري از چاه خانه حضرت علي(ع) و كّفُالعباس پخش ميشد و مردم تازه فهميدند كه چنين جاهايي هم وجود دارد. از آن به بعد بود كه احساس كردم اگر شخصي به من لطف دارد، با يك عقبه بيشتر و با يك دليل اثبات شده و ثابتتري است كه شايد به همين سادگي تغيير نكند.
**اجراي شما باعث محدود شدن محبوبيت شما در قشر خاصي از جامعه نشده است؟
صادقانه ميگويم نه، واقعاً برنامههايي كه اجرا كردهام باعث شده تا طيفهاي خاصي از جوانها با من ارتباط بسيار خوبي برقرار كنند. براي همين امروز هم وقتي به خيابان ميروم همهگونه آدمي به من سلام ميكنند.
**براي اجراي برنامههايتان چهقدر از قبل مطالعه ميكنيد؟
بيشتر براي طرح برنامه مطالعه ميكنيم و بعد از آن، براي اجرا طبق همان برنامهريزيهاي از پيش تعيين شده سوالها و مطالب برنامهها را به مخاطبان تقديم ميكنيم.
**اهل شعار دادن هم هستيد؟
سعي ميكنم كه اهل شعار دادن نباشم.
**رسانه چگونه ميتواند يك مبلّغ خوب باشد؟
كار رسانه اين است كه مُبلّغ باشد و اگر مُبلّغ نباشد كه رسانه نيست. اگر رسانه شعاري نشود و به شعور بپردازد مُبلّغ خوبي خواهد بود.
**به خودتان چه نمرهاي ميدهيد؟
فكر كنم نمرهاي كه به خودم ميدهم صفر باشد.
**شكسته نفسي ميكنيد؟
نه هرگز، يك دانشآموز هيچوقت نميتواند برگه خودش را صحيح كند.
**فكر ميكنيد نظر مخاطبانتان نيز همين باشد؟
فكر ميكنم به نظر مخاطبانم با تك ماده قبول ميشوم(لبخند ميزند).
**آرزوي شما چيست؟
عاقبت به خيري.
**اهل فيلم ديدن هم هستيد؟
اگر موقعيتي باشد و فيلمي باشد كه ارزش ديدن داشته باشد، بله.
**آخرين فيلمي را كه ديدهايد نام ميبريد؟
فيلم باديگارد را در سينما ديدم.
**بهترين لحظه زندگي شما چه لحظهاي بوده است؟
بهترين لحظه عمر و زندگي من زماني بوده كه به زيارت امامحسين(ع) رفتهام. لحظهاي هم كه ميبينم گرهي از مشكلات يك گرفتار باز ميشود، واقعاً از صميم قلب خوشحال ميشوم.
**اجراي كدام مجري را ميپسنديد؟
همه مجريان تلويزيون به لطف خداوند خيلي خوب هستند و كاري را تا به حال نديدهام كه نپسندم و اگر هم بهطور معدود ديده باشم اصلاً قابل بيان نيست.
**ناگوارترين خبري كه شنيدهايد؟
خبر رحلت امام خميني(ره) غمگينترين خبري بود كه در طول عمرم شنيدهام.
**كلام آخر؟
براي همه و شما آرزوي توفيق ميكنم و اميدوارم كه خداوند كمك كند تا از نعمتهايي كه به ما هديه داده است به نحو احسن استفاده كنيم و از خداوند ميخواهم كه هيچگاه ما را شرمنده مردم نكند.
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان