بهرهمندي رسانه از سرچشمه ناب معارف

نجمالدين شريعتي، سال 1359 در تنكابن به دنيا آمده است و از مجريان جوان و موفق رسانهملي است. شريعتي از سال 79 فعاليت تلويزيونياش را از برنامه نيمرخ آغاز كرد و بعد از آن به شبكه سه آمد و با برنامههاي معرفتي از جمله "سمت خدا"، بخشي از توفيقاتش را در قاب تلويزيون به عرصه نمايش گذاشت. وي در آستانه ولادت حضرت علياكبر(ع) و روز جوان ميهمان زيرآلاچيق شد تا از حكايتها و انگيزههاي جواني بگويد.

*علت اينكه برنامه شما يكي از برنامههاي پرمخاطب تلويزيون است، چيست؟

اولاً خيلي خوشحالم كه وقتي يك برنامه ديني مورد نظرسنجي قرار ميگيرد، مخاطبان از آن استقبال ميكنند. اين لطف و نظر مردم است كه برنامه ما را انتخاب كردند و خوشحالم كه به اين برنامهها توجه نشان ميدهند و از مسئولاني كه ما را حمايت ميكنند تا رسانه بتواند از سرچشمه ناب معارف بهره ببرد بسيار سپاسگزارم.

*اينكه اين برنامه ديني از شبكه سه پخش ميشود خوب است يا بد؟

خيلي خوب است، چون شبكه سه شبكهاي پرمخاطب و جوان است و اين يكي از امتيازهاي برنامه است كه از شبكه سه پخش ميشود.

*در فضاهاي مجازي هم فعال هستيد؟

بله. سايت ما بسيار فعال است.

*مجري چهقدر در اين برنامه ميتواند اثرگذار باشد؟

مجري بيتأثير نيست. ساختار برنامههاي تلويزيوني بهگونهاي است كه نميتوان نقش مجري را انكار كرد.

*در اجرا به خودتان چه نمرهاي ميدهيد؟

دوست دارم مردم در اينباره نظر بدهند، اما هميشه مراقب هستم كه مردم و مخاطبان را در نظر داشته باشم و خيلي تلاش ميكنم كه زبان مناسبي را انتخاب كنم، زيرا مخاطبان ما از همه قشرها و ردههاي سني مختلفي هستند.

*چه چيزي در زندگي شما خيلي اهميت دارد؟

رضايت خدا در زندگي از همهچيز مهمتر است.

*يكي از توفيقات خودتان را بگوييد.

يكي از توفيقات در زندگي بنده، حضور در برنامه "سمت خدا" است و واقعاً احساس ميكنم كه اين لطف خداوند است كه من اولين مخاطب اين برنامه باشم و چهره به چهره و نفس به نفس در مقابل كارشناسان خوبمان بنشينم و ياد بگيرم و هميشه از خداوند ميخواهم كه به من توفيق عمل به اين دانستهها را بدهد.

*اهل ورزش هستيد؟

بله. بسيار زياد.

*چه ورزشهايي انجام ميدهيد؟

شنا و بدمينتون و گاهي هم دوچرخهسواري.

*با توجه به اينكه مردم يك چهره آرام از شما در ذهن خود دارند شايد اين سؤال برايشان پيش بيايد كه شما عصباني هم ميشويد يا نه. توضيح ميدهيد؟

بله. گاهي عصباني هم ميشوم. هميشه از آدمهاي آرام بيشتر بترسيد.(با خنده)

*عصبانيت خود را چگونه بروز ميدهيد؟

عصبانيتم بهمعني داد و بيداد نيست، اما گاهي دلگير و ناراحت ميشوم و هميشه اينگونه نيست كه همهچيز براي من گل و بلبل باشد. بالاخره زندگي فراز و نشيبهايي دارد و اين مسائل در زندگي همه وجود دارد.

*دليل آرامش شما چيست؟

اولاً بگويم كه آرامش يك نعمت خدادادي است و از اين بابت خدا را هميشه شاكر هستم و بعضيها به من ميگويند كه با ديدن من آرام ميشوند كه اين اتفاق براي من جاي شكر دارد و بخشي از اين آرامش به چهره من و بخشي از آن هم به درونم برميگردد.

*منظورتان از آرامش دروني چيست؟

من سعي ميكنم خودم و وضعيت زندگي را مديريت كنم و سعي دارم كه عوامل بيروني بر من مسلط نشود و من بر آنها مسلط شوم. چيزي كه بايد همه ما در زندگي ياد بگيريم آرام بودن نيست، بلكه هنر مديريت كردن اوضاع است.

*از چه چيزهايي ناراحت ميشويد؟

از خيلي چيزها. بهعنوان مثال از بداخلاقيهايي كه در جامعه وجود دارد ناراحت ميشوم.

*دوست داريد هميشه جوان بمانيد؟

دوست دارم جوان به زندگي نگاه كنم. يك بخشي از جواني به جسم ما بر ميگردد و كاري از دست ما براي جوان ماندن جسم بر نميآيد و اين سير طي ميشود و اين ماهيت دنياست و با خاصيت دنيا نميتوان مبارزه كرد اما اگر دل آدم جوان باشد خيلي خوب است.

*تكيه كلام خاصي هم داريد؟

خيليها ميگويند كه تكيه كلامم "عجب" است. گاهي در صفحه اينستاگرام بنده، بعضيها همين يك كلمه را بهعنوان كامنت ميگذارند و فقط مينويسند "عجب" و لبخندي هم در كنار آن قرار ميدهند.

*با كلمات حضرت علياكبر(ع)، جوان و كربلا يك جمله بسازيد.

به همه علياكبرهاي كربلاي ايران، جوانان غيور اين مرز و بوم سلام ميكنم و سلام به پدران و مادران صبورشان.

*بهنظر شما وظيفه يك جوان در جامعه امروزه چيست؟

همانطور كه مقام معظم رهبري بارها فرمودهاند، جوان بايد بصيرت داشته باشد. شياطين و دشمنان ما بهشدت در تلاش هستند كه جوانان ما را از دين دور كنند و ميخواهند نوع نگاه ما را به دين عوض كنند. اميرالمومنين علي(ع) در جمله زيبايي فرمودهاند: "اعينوني بورع و اجتهاد و عفه و سداد" يعني مرا ياري كنيد با تقوا و تلاش و با محكم بودن و پاكدامني. پس يك جوان با اين معيارها ميتواند اميرالمومنين(ع) را ياري كند.

*اگر جاي بنده بوديد چه سؤال ديگري از نجمالدين شريعتي ميپرسيديد؟

اينكه آيا از خوتان راضي هستيد يا نه.

*خب از خودتان راضي هستيد؟

يكي از سؤالات اصلي زندگي من همين است و هميشه وقتي با خودم خلوت ميكنم اين سؤال را از خودم ميپرسم و احساس ميكنم كه اين سؤال يكجور محك زدن خودمان است. اگر نگاه ما اين باشد كه در همهحال بهدنبال رضايت خدا باشيم، ميتوانيم بگوييم كه از خودمان راضي هستيم و اين ملاك خوبي است براي اينكه كسي بداند كه از خودش راضي است يا خير.